کهکشان راه شیری اولین بار توسط ویلیام هرشل منجم انگلیسی تعریف شده است . وی عقیده دارد که این کهکشان از 100 میلیارد ستاره تشکیل یافته و شکل آن در فضا شبیه به یک دیسک می باشد .

در یک شب صاف می توان کهکشان راه شیری را با چشم غیر مسلح نیز مشاهده کرد . قطر آن را 100000 و ضخامتش را 10000 سال نوری برآورد می کنند .  منظومه شمسی و سیاره های آن طبق نظر شپلی در فاصله 30000 سال نوری از مرکز آن واقع شده اند . این منظومه از یک ستاره ( خورشید ) و 9 سیاره و 31 قمر تشکیل شده و هر یک از آنها ، هم به دور خود و هم به دور خورشید می چرخند و کل منظومه شمسی نیز حول مرکز کهکشان راه شیری در حال چرخش است .

پیدایش زمین و سیارات

علیرغم پیشرفت شگرفی که بشر در تکنولوژی و تهیه ابزار پژوهشی داشته است ، ولی هنوز قادر نشده که پیدایش عالم و اجزاء آن را دقیقا توضیح دهد . به همین دلیل هنوز در این مورد به نظریه پردازی مشغول است . تمام نظریه هایی که تا کنون پیرامون کهکشان ها و اجزاء آن منجمله زمین ارائه شده اند را می توان به دو دسته تقسیم کرد :

1 . نظریه های تصادفی

صاحبان این نظریه عقیده دارند که سیارات و زمین به طور تصادفی در اثر برخورد خورشید به ستارگان دیگر و تقسیم آن به اجزاء کوچکتر پدید آمدند . و یا عبور ستاره ای دیگری از مجاورت خورشید سبب جدا شدن قسمت هایی از خورشید گشته و قسمت جدا شده به صورت سیاره ای دیگر در اطراف و در میدان جاذبه خورشید به چرخش در آمد . از جمله صاحبان اصلی این نظریه می توان از بوفرن ، چمبرلین ، مولتن ، جفریز ، جیمز و راسل یاد کرد .

2 . نظریه های تکاملی

عده ای از محقققین به وجود آمدن زمین و سیارات را ناشی از توده ی گازی شکل و یا ذرات جامد اولیه می انگارند . که در محدوده جاذبه خورشید قرار داشته و به طور تدریجی به صورت کنونی تکامل یافته اند .